ÖNÜMDE BOŞ BİR UZAM


Bu aralar yoğun iş tempom ve kişisel bir takım sebeplerden yeni bir roman ya da hikaye üzerinde çalışamıyorum. Neil Gaiman’ın MasterClass derslerinde paylaştığı çalışma kitabındaki dersleri okuyup verdiği ödevleri yazmaya başladım. Böylece belki de yeni bir kitap için malzeme ya da Neil Gaiman’ın deyimiyle “çöp kutusu “oluşturmuş oluyorum. Bu arada hayatta yapmak istediklerime bir dilek daha eklendi : Neil Gaiman’ın yazarlık derslerine canlı olarak katılmak istiyorum. Bunu nasıl gerçekleştireceğimi bilmiyorum. Senin bu konuda yardımcı olabileceğini düşünüyorum. Belki de aynı dileği bir de İngilizce ifade edersem dilek daha çabuk yerine ulaşır: I really would like to attend Neil Gaiman’s live writing courses. Neyse konumuza dönersek Gaiman’ın kitabının 3. bölümünün adı “Finding Your Voice” (Sessini Bulmak).

“Bilinmeyen Sular” Mevsim Yenice

Bazı hikayelerinde anlatıcının hep kadın olduğunu sandım ve kitabın sonunda erkek olduğunu öğrenince çok şaşırdım. Genellikle hikayelerinde bir kişinin yaşamı ve düşüncelerini irdeliyor, anlatıyor. Tanımlamaları oldukça düşündürücü, bazen şiirsel.

“Bir ruhun bedene sızması gibi usulca yatağa sokuldum. Gözlerim odadaki boşlukları dolduruyordu; içi boşalmış dübel yuvalarını, çivisi düşmüş delikleri, derzleri soyulmuş yer fayanslarını, korniş kilidinden kurtularak aşağıya sarkan perdenin ucunu gözümle takip ediyordum sonunda bir şey elde edecekmişim gibi.” Sy 31

“Önünde Boş Bir Uzam” Demir Özlü

Bu kitabı kendi kütüphanemde buldum. Ne zaman nerede aldım hatırlamıyorum. Kitabın ilk sayfasını Demir Özlü benim adıma imzalamış. Kitapta Berlin’de geçirdiği bir zaman dilimini anlatıyor. Geçmişte yaşadıklarını, Berlin’in kendisinde Danimarka, Fransa gibi başka ülkelerde hatırlattıklarını, içsel hesaplaşmalarını günlük hayatının içine serpiştirerek anlatıyor. Kitapta sen diliyle sesleniyor, aslında seslendiği kendisi. Kendi içinde yaşayan insanların yalnızlıklarından yeni bir benlik çıkarıp çoğaltması…

“Ne gelecek? Gelecek ne getirecek? Bilmiyorum, hiçbir şey sezmiyorum. Bir örümcek, belirli bir noktadan hedefe doğru indiğinde, önünde hep, ne denli çırpınsa da ayağın basamayacağı boş bir uzam görür. Benim durumum da böyle; önümde hep boş bir uzam; beni öne doğru götüren ise, arkamda kalmış bir sonuçtur.” Sy 71

“Tüm Öyküler” Ernest Hemingway

Hemingway’in erkeksi bir dili var ve bana çok sert geliyor. Tanımlamaları genelde bir kaç kelimeden oluşuyor ve her ne anlatmak istiyorsa bunu net bir şekilde okuyucunun gözünde canlandırabiliyor. Hemingway’in her bir hikayesinde ama örtük ama açık bir acı kendini hissettiriyor. Belki de ölüm temasını sürekli vurguladığı için ben de böyle bir his uyandı bilemiyorum. Çok uzun süre Hemingway okuyamıyorum, içim daralıyor, bu yüzden daha kitabı bitiremedim.

“Aşk Konuştuğumuzda Ne Konuşuruz?” (What We Talk About When We Talk About Love?) Raymond Carver

Raymond Carver, Neil Gaiman’ın tavsiye ettiği yazarlar listesindeydi. Bu kitaptaki her hikaye adı gibi bir şekilde aşka ve ilişkilere dayanıyor. Çok akıcı ve nükteli bir anlatımı var. Yazılanlar hüzünlü bile olsa kelimelerin yan yana diziliminde ulaşan enerji bir şekilde insana kendini iyi hissettiriyor. Bu hikaye kitabını ileride tekrar okuyabilirim.

“Bir Ağrı’dır Yaşamak” Feride Cihan Göktan

Bu kitabı Zeyno adıma imzalatıp bana hediye etti. 45-50 yaş aralığındaki 5 kadının Ağrı Dağına çıkma hikayesini anlatıyor. Kitap bir kurmaca yapıtından çok bir gezi yazısına ya da kişisel gelişim rehberine benziyor. Türkiye’de kadın olmak özellikle 40 yaş üstü kadınlar için oldukça sancılı bir süreçti. Bir yandan katı geleneklerin ve kuralların baskısı, diğer yandan modernleşme çabaları iki ayrı uçtu. Sonuç olarak iki tarafa da ait olamayan, kendini sürekli keşfetme aşamasında kalıp bir türlü gerçekleştiremeyen, kendini sürekli sorgulayan, neden yapamadığını, nasıl yapabileceğini anlamaya çalışan kadınlar… Ve bu süreç içinde yapılan doğru yanlış tercihler , bunların sonucunda yaşananlar, ödenen bedeller, bir türlü iyileşemeyen yaralar…

Hikayemizdeki 5 kadın tüm bu şartlar altında yaşam mücadelesi verirken artık bir de yaşla birlikte gelen yeni bir oluşumla da yüzleşmektedir: yaşlanmak, menopoz, adım adım elinden uçup giden gençlik. Elbet her şeyin bir çaresi, her durumun kendi içinde ne kadar zor olsa da bir güzelliği de var. Kitapta bu 5 kadının hayatlarındaki problemlere buldukları çözümleri, hayatlarındaki değişimlerle barışmalarını ve yeni başlangıçlarını anlatıyor. Ağrı Dağına çıkmak onlar için bir yeniden doğuş. Ağrı Dağına çıkmadan önce yaptıkları hazırlıklar ve çıkarken yaşadıkları da anlatılıyor. Kitabı gerçek bir gezi yazıymış gibi okudum.

“Kış Uykusu” Ayşegül Devecioğlu

Ağustos ayında bir anda çok az Türk  yazar okuduğumu fark ettim. Mesleğimden dolayı da İngilizce kitap okumak bana daha cazip geliyordu. Fakat İngilizce okurken bilmediğin kelimeleri Türkçeye çevirmezsin. Eğer bilmediğin kelimeyle ilgili kafanda bir hayal oluşuyorsa ve bu okuduğun parçanın geneliyle uyumluysa okumaya devam edersin. Sonuç olarak Türkçe kelime hazinen gelişmez. İngilizce kitap okuduğum kadar Türkçe kitap okumaya karar verdim. Kitapçıya gittim. Gördüğüm ilk hikaye kitabını aldım.

Ayşegül Devecioğlu “Ağlayan Dağ Susan Nehir” adlı romanıyla 2008 Orhan Kemal Roman Armağını’nı kazanmış. Dili kullanımı, anlatımındaki samimiyeti çok güzel. Öyküler hayatımızın içinden, hatta gözümüzün önünden akıp giden fakat kendi derdimizden fark edemediğimiz olayların minik detaylarından oluşuyor.

2 thoughts on “ÖNÜMDE BOŞ BİR UZAM

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.