HADİ HAZIRIM!!! GEL ARTIK…

2017 yılına dönüp baktığımda içimden “Vay be” diyorum. Bence çok aksiyonlu bir yıl olmuş. Dönem biter bitmez, Ocak sonunda soluğu Hindistan’da aldım. 10 gün meditasyon kampından sonra hoş duygularla bir iki Mumbai turlayıp İzmir’e geldim ve hop okulun ikinci dönemi başladı. Bir anda elimde kağıt kalem kendimi İtalya yoga kampı çalışmasının programını yaparken buldum. Hayata bir kere geliyordum ve belki 2018’de böyle bir fırsatım olmayacaktı, tabi ki gidecektim. Biraz inziva, biraz çalışma, yoga bilgilerimin tazelenmesi… Nisan ayından Ağustos planı yapıldı. Nisan sonunda aşık oldum gibi bir şey oldu ya da bir etkilenmeden ibaretti. Güzeldi ama uzun sürecek kadar değil… İkinci dönem bitti, İtalya’ya giedene kadar yüksek lisans tezime çalıştım, bir elli sayfa yazdım gidene kadar. Ağustos’ta İtalya’ya gittim, anamdan doğduğuma pişman oldum. Kader nasıl bir oyuncu, nasıl bir kandırıkçısın böyle?
Eylül ayında vatanıma geri döndüm. Kafam bir dünyaydı, yaşadıklarımı sindirmem zaman aldı. Eylül sonuna doğru aşık olmaya çok yaklaştım, hissettim ve arkama bakmadan kaçtım. Hazır olup olmama meselesi… Pişman mıyım? Çok ÇoK! Kendimi yüksek lisans tezimi bitirmeye verdim, ha bir de fitness. Dünya tatlısı öğrencilerim vardı. Bu yüzden iş sonrası çıkıp eğleneyim kafa dağıtayım derdim olmadı. Durmadan çalıştım bir de sana yazdım. Aralık sonunda tezi bitirdim. Şöyle bir soluklandım sayılır. Bir kere daha anladım ki ben bu hayatta yazmazsam ölür giderim…Bu arada 2017 yılı boyunca hayatımda arkadaş temizliği yaptım, arsız ve zehirli otları temizleyip attım, sevdiklerime daha çok emek verdim, yeni yeni arkadaşlıklar kurdum…2017 her duyguyu tüm yoğunluğuyla yaşadığım bazen fırtınalı, bazen durgun bir zaman dilimi oldu. Hoşuma gitmedi desem yalan olur. Şükürler olsun çok güzeldi.

2017’yi kendi evimde yalnız karşılamayı planlıyordum. Yazacaktım, yeni romanımın taslağını oluşturacaktım. Sonra önümüzdeki sene beni neyin beklediğini bilmediğimi hatırladım. Belki istesemde ailemin yanında olamayacaktım. Toplandım, Ab-ı Hayal’e geldim.

 Bu yazıyı da ağabeyimin barından yazıyorum. Gördüğün üzere yazmak söz konusu olduğunda hiç mekan zaman sınırlamam yok:)) Bu da ağabeyimin Ab-ı Hayal resmi, renkler benim 2018 renklerim. Çok güzel bir 2018 bizi bekliyor, sen de hissediyorsun, değil mi?[/caption]

2018’e gerçekten de olgunlaşmış giriyorum. Bu yıl en iyi halimi yaşayacakmışım gibi bir his içerisindeyim. Sanki o kadar güzel geçecek ki ben bitmesin diye dualar edeceğim. 2018’de yazacağım, daha fazla yazacağım. 2018’de fitness, yüzme ve yogaya düzenli olarak devam edeceğim. 2018’de yanaklarıma dolgu yaptırmamak için kendimi tutmaya çalışacağım. 2018’de çok cesur olacağım; tıpkı korkunun varlığının bile farkında olmayan bir çocuk gibi. 2018’de çok seveceğim… Hadi Gel 2018; ben hazırım bak☺

2018, her ne olursa olsun sen benim en iyi halimi alacaksın.

So take my hand right now/O yüzden , elimi tut , hemen şu an
I don’t believe myself that I’m like this / Şu halime inanamıyorum
The words I said to myself a million times/ Milyonlarca kez kendime söylediğim söz
Please don’t leave me/ Terk etme beni
You got the best of me/ En iyi yanıma sahipsin
You got the best of me/ En iyi yanıma sahipsin
It’s not important that it’s a dream or a reality/ Gerçek ya da hayal olması fark etmez
Only the fact that you’re by my side/ Tek gerçek olan yanımdasın
Thanks/ Teşekkürler

Every day, every day/ Her günüm, her günüm
Summer, winter/ kış, yaz
Even though you may be unaware/ Sen farkında olmasan bile

You got the best of me/ En iyi yanıma sahipsin
You got the best of me/En iyi yanıma sahipsin
So please just don’t leave me/ O yüzden beni terk edeyim deme
You got the best of me/En iyi yanıma sahipsin

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir